Ankara’da Katliam

Ankara’da dün düzenlenen “Savaşa İnat, Barış Hemen Şimdi, Barış Emek Demokrasi” mitinginin toplanma yeri olan Ankara Tren Garı önünde gerçekleşen katliamda 86 kişi hayatını kaybetti. Bir çok yaralının olması sebebiyle bu sayı daha da artabilir.

İlk bakışta saldırının barış mitingini hedef aldığı anlaşılmaktadır. Mitingin temel sloganlarına bakıldığında savaş karşıtlığı, barış ve demokrasi gibi mesajları içerdikleri görülür. Bu durum ilk bakışta saldırının temel hedefinin, barış ve demokrasi isteklerini frenlemek olduğu sinyalini vermektedir. Doğal olarak, bunun arkasında olan güçlerin barış ve demokrasi karşıtı güçlerin olması gerekmektedir.

Türkiye’de barış ve demokrasinin gelişmesinden rahatsız olabilecek güçlere bakıldığında bunların Türkiye’nin istikrarını hedef almış olan terör örgütleri ile onlarla işbirliği yapan bazı dış güçlerin olduğu sonucu çıkmaktadır.

Bu katliamın arkasındaki güçlerin tam olarak kim olduğu konusunda şu anda bir şey söylemek oldukça güçtür. Çünkü terörün temel amacı zaten iç ve dış çatışma zeminlerini harekete geçirip istikrarsızlığı arttırmaktır. Bundan dolayı da terör saldırısının faili konusunda kesin bilgi edinmeden konuşup yazmak terörün amaçlarına hizmet edebilir.

Şüphesiz insan hayatı her türlü ideoloji ve inancın üzerindedir. Bundan dolayı böyle bir eylemin hiç bir din ve inanç tarafından meşru sayılması mümkün değildir. Dikkat edilirse terör olaylarında ölenler büyük çoğunlukla masum sivil insanlardır. Çünkü terörü planlayanların hedefi halkı galyana getirip ülkeyi yönetilemez hale getirmektir. Seçim öncesi böyle bir eylemin gerçekleşmesi, Ankara’daki saldırının da bu amaca yönelik düzenlendiği ihtimalini güçlendirmektedir.

Türkiye siyasetinin dikkat etmesi gereken en önemli husus, terör eylemleri sebebiyle demokrasi ve hukuk zemininin kaybolması durumunda, kendi siyasi zeminlerinin de kaybolacağıdır. Ne yazık ki Türkiye siyaseti demokrasi ve hukuk devleti sınırlarını zorlayacak kadar katı bir çizgide seyretmektedir. Siyasi liderler bir araya gelip ülke sorunlarını halk önünde medenice tartışamıyorsa, istemeden de olsa teröre zemin hazırlanmış olurlar. Hatta bazı siyasi söylemlere bakıldığında, adeta terörden siyasi menfaat sağlamaya yönelik olduğu görülür.

Siyasilerin yakında zamanda Suriye krizinin Rus-Amerika eksenli bir mücadele eksenine kayması sebebiyle, terör örgütleri için geniş bir faaliyet alanı doğmuş olduğunu görmelidirler. Onun için Türkiye siyaseti, ülke ve bölge barışı için daha fazla işbirliği yapmak zorundadır.

Suriye sorununun Birleşmiş Milletlerin çatısı altında uluslararası hukuk çerçevesinde görüşülerek çözülememesi durumunda, güç göserisi şeklinde ortaya çıkan terör eylemlerinin daha da yaygınlaşarak bölge savaşlarına dönüşme riski taşımaktadır. Hatta basında yer alan bazı açıklamalara bakıldığında Rusya, Çin, İran eksenli birliktelik karşısında Dünya’nın kalanının ABD yanında yer aldığı şeklindeki üst düzey değerlendirmelerin olduğu görülür. Bu tür değerlendirmeler çatışma zemininin bir dünya savaşına dönüşme riski taşıdığı hissiyatını yaratmaktadır. Birinci Dünya Savaşı’nın da bir terör saldırısı ile başladığını unutmamak gerek. Dolayısıyla bu saldırının uluslararası rekabetin bir ürünü olabilmesi ihtimalini de dikkate almak gerekir.

Sonuç olarak şunu söyleyebilirim ki, bu tür eylemlerin amacına erişmemesi için insanlar birbirlerine daha çok yakınlaşmalı ve bu tür eylemlere karşı ortak tavır geliştirebilmelidirler. Ayni şekilde Türkiye’nin siyasi aktörlerinin de halkları kamplaştırıp çatışma zeminlerini güçlendirici, etnik, ideolojik ya da dinsel söylemler yerine insan haklarını korumayı esas alan daha kuşatıcı söylemler geliştirmeleri gerekir. Cünkü terörün temel hedefi, farklılıklar üzerinden düşmanlıkları körüklemek ve daha güçlü çatışma alanları yaratmaktır. Siyasiler ve halk bu tür kirli siyasi projelere karşı işbirliğini geliştiremezse, masum insanların kanının akması devam edecektir. Her halde bu tür cinayetleri işleyen caniler için söylenebilecek en özet söz “zalimler için yaşasın cehennem” sözüdür.